1Τι κάνει ο ήλιος στο δέρμα

Ο ήλιος είναι απαραίτητος για τη ζωή, επηρεάζει τον κιρκάδιο ρυθμό, τη διάθεση, την καθημερινή δραστηριότητα και συμβάλλει στη σύνθεση βιταμίνης D στο δέρμα. Παράλληλα όμως, η υπεριώδης ακτινοβολία μπορεί να προκαλέσει βιολογικές βλάβες στα κύτταρα του δέρματος, ειδικά όταν η έκθεση είναι έντονη, συχνή ή χωρίς προστασία.^{[2, 3]}

Το δέρμα θυμάται την έκθεση στον ήλιο. Η βλάβη δεν αφορά μόνο ένα ηλιακό έγκαυμα που περνά σε λίγες ημέρες. Η συσσωρευτική επίδραση της UV ακτινοβολίας μπορεί να οδηγήσει σε φωτογήρανση, δηλαδή πρόωρη γήρανση του δέρματος λόγω ήλιου. Αυτό μπορεί να εκδηλωθεί με λεπτές γραμμές, βαθύτερες ρυτίδες, ανομοιομορφία χρώματος, πανάδες, τραχιά υφή, χαλάρωση και απώλεια ελαστικότητας.^{[1, 2]}

Υπάρχει επίσης η βιολογική πλευρά της βιταμίνης D. Το δέρμα, όταν εκτίθεται σε UVB ακτινοβολία, μπορεί να ξεκινήσει τη διαδικασία παραγωγής βιταμίνης D. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η πολύωρη ηλιοθεραπεία είναι απαραίτητη ή ασφαλής. Η σύνθεση βιταμίνης D επηρεάζεται από εποχή, ώρα της ημέρας, γεωγραφική περιοχή, ηλικία, χρώμα δέρματος, ρούχα, αντηλιακό, χρόνο έκθεσης και ατομικά χαρακτηριστικά.^[3]

Γι’ αυτό το σωστό ερώτημα δεν είναι «να κάθομαι στον ήλιο για να πάρω βιταμίνη D;». Το σωστό ερώτημα είναι «έχω πραγματικά έλλειψη βιταμίνης D και, αν ναι, ποιος είναι ο ασφαλέστερος τρόπος να διορθωθεί;». Η αξιολόγηση ξεκινά από το ιστορικό και, εφόσον υπάρχει ειδική ένδειξη, μπορεί να συμπεριλάβει τη μέτρηση 25-OH βιταμίνης D — όχι την υπερβολική έκθεση στον ήλιο.^[4]

2UVA, UVB και φωτογήρανση

Η υπεριώδης ακτινοβολία χωρίζεται κυρίως σε UVA και UVB, με διαφορετική αλλά αλληλοσυμπληρούμενη επίδραση στο δέρμα. Η UVB σχετίζεται περισσότερο με το ηλιακό έγκαυμα και συμμετέχει στη σύνθεση βιταμίνης D. Η UVA διεισδύει βαθύτερα στο δέρμα και σχετίζεται έντονα με τη φωτογήρανση, την απώλεια ελαστικότητας, τις ρυτίδες και τη χρόνια βλάβη του δέρματος.^[1]

Η UVA υπάρχει σε σημαντικό βαθμό όλη την ημέρα και μπορεί να περνά μέσα από σύννεφα και τζάμια. Αυτό έχει σημασία γιατί πολλοί άνθρωποι συνδέουν τον ήλιο μόνο με το άμεσο κάψιμο. Όμως η βλάβη της φωτογήρανσης μπορεί να γίνεται και χωρίς να υπάρξει έντονο έγκαυμα. Δηλαδή, το δέρμα μπορεί να υφίσταται χρόνια φθορά ακόμη και όταν ο άνθρωπος δεν κοκκινίζει εμφανώς.^[1]

Η UVB είναι πιο έντονη συγκεκριμένες ώρες, κυρίως γύρω από το μεσημέρι, και αυξάνει ιδιαίτερα τους καλοκαιρινούς μήνες. Είναι σημαντική για τη σύνθεση βιταμίνης D, αλλά η ίδια ακτινοβολία μπορεί να προκαλέσει έγκαυμα και βλάβη στο DNA των κυττάρων του δέρματος όταν η έκθεση είναι υπερβολική.^[2]

Για αυτό, όταν μιλάμε για προστασία από τον ήλιο, δεν αρκεί να σκεφτόμαστε μόνο το SPF. Χρειάζεται αντηλιακό ευρέος φάσματος, δηλαδή προστασία τόσο από UVB όσο και από UVA, σε συνδυασμό με σκιά, ρούχα, καπέλο και αποφυγή της πιο έντονης ακτινοβολίας.^{[5, 7]}

3Ήλιος και βιταμίνη D

Η βιταμίνη D είναι σημαντική για την απορρόφηση ασβεστίου, την υγεία των οστών, τη μυϊκή λειτουργία και αρκετές μεταβολικές διεργασίες. Ο οργανισμός μπορεί να την προσλάβει από ορισμένες τροφές, συμπληρώματα και κυρίως μέσω παραγωγής στο δέρμα όταν υπάρχει έκθεση σε UVB ακτινοβολία.^[3]

Η σχέση ήλιου και βιταμίνης D είναι πραγματική, αλλά όχι απλή. Δεν παράγουν όλοι την ίδια ποσότητα βιταμίνης D με την ίδια έκθεση. Ένας άνθρωπος με πιο σκούρο δέρμα, μεγαλύτερη ηλικία, αυξημένο σωματικό βάρος, περιορισμένη έκθεση στον ήλιο ή συστηματική κάλυψη με ρούχα μπορεί να έχει διαφορετική ανάγκη από έναν άνθρωπο που εκτίθεται συχνά στον ήλιο.^[3]

Επίσης, η σύνθεση βιταμίνης D δεν αυξάνεται απεριόριστα όσο περισσότερο κάθεται κάποιος στον ήλιο. Μετά από ένα σημείο, η επιπλέον έκθεση αυξάνει κυρίως τον κίνδυνο εγκαύματος και δερματικής βλάβης, όχι αναλογικά το όφελος. Γι’ αυτό η πολύωρη ηλιοθεραπεία δεν είναι ιατρικά ασφαλής στρατηγική για τη διόρθωση πιθανής έλλειψης.^{[3, 2]}

Όταν χρειάζεται εργαστηριακή εκτίμηση, η εξέταση επιλογής είναι η 25-OH βιταμίνη D. Για αναλυτικότερη ενημέρωση μπορείτε να δείτε τον οδηγό Βιταμίνη D: Έλλειψη, Φυσιολογικές Τιμές και Εξέταση 25(OH)D, καθώς και το άρθρο Βιταμίνη D: φυσιολογικές τιμές 25-OH και πώς ανεβαίνουν.^{[3, 4]}

4Γιατί το μαύρισμα δεν είναι «υγεία»

Το μαύρισμα συχνά θεωρείται ένδειξη υγείας ή καλής εμφάνισης, αλλά βιολογικά είναι αμυντική αντίδραση του δέρματος στην UV ακτινοβολία. Το δέρμα αυξάνει την παραγωγή μελανίνης για να περιορίσει μέρος της βλάβης. Αυτό δεν σημαίνει ότι η βλάβη δεν έγινε. Σημαίνει ότι ο οργανισμός προσπάθησε να προστατευτεί.^[1]

Η αντίληψη «μαυρίζω άρα είμαι καλά» μπορεί να είναι παραπλανητική. Κάποιος μπορεί να μαυρίζει χωρίς να καίγεται εύκολα, αλλά να συσσωρεύει βλάβη στο δέρμα με τα χρόνια. Αντίστοιχα, άνθρωποι με ανοιχτόχρωμο δέρμα, φακίδες ή ιστορικό εγκαυμάτων μπορεί να εμφανίζουν πιο γρήγορα βλάβες από μικρότερη έκθεση.^{[1, 2]}

Η ηλιοθεραπεία με στόχο το έντονο μαύρισμα δεν είναι ασφαλής μέθοδος αύξησης βιταμίνης D. Η βιταμίνη D μπορεί να αξιολογηθεί εργαστηριακά και, όταν χρειάζεται, να διορθωθεί με πιο ελεγχόμενους τρόπους. Αντίθετα, οι δερματικές βλάβες από UV ακτινοβολία συχνά είναι συσσωρευτικές και γίνονται ορατές χρόνια αργότερα.^{[2, 3]}

Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για ανθρώπους που εκτίθενται συχνά στον ήλιο λόγω εργασίας, οδήγησης, θάλασσας, αθλητισμού ή αγροτικών δραστηριοτήτων. Η προστασία δεν αφορά μόνο τις διακοπές, αλλά και την καθημερινή επαναλαμβανόμενη έκθεση.^[2]

5Ρυτίδες, πανάδες και απώλεια ελαστικότητας

Η φωτογήρανση είναι διαφορετική από τη φυσιολογική χρονολογική γήρανση. Η φυσιολογική γήρανση του δέρματος σχετίζεται με την ηλικία, τη γενετική, τις ορμονικές αλλαγές και τη σταδιακή μείωση κολλαγόνου και ελαστίνης. Η φωτογήρανση προστίθεται σε αυτή τη διαδικασία και την επιταχύνει, κυρίως σε περιοχές που εκτίθενται συχνά στον ήλιο: πρόσωπο, λαιμός, ντεκολτέ, χέρια και αντιβράχια.^{[1, 9]}

Οι ρυτίδες από φωτογήρανση συχνά είναι πιο έντονες, βαθύτερες και συνοδεύονται από ανομοιομορφία χρώματος. Το δέρμα μπορεί να φαίνεται πιο τραχύ, πιο λεπτό ή πιο χαλαρό. Μπορεί επίσης να εμφανιστούν καφέ κηλίδες, πανάδες ή περιοχές με αυξημένη μελάγχρωση, ειδικά σε άτομα με προδιάθεση ή ορμονικούς παράγοντες.^[9]

Οι πανάδες και οι δυσχρωμίες δεν είναι μόνο αισθητικό ζήτημα. Δείχνουν ότι το δέρμα αντιδρά σε χρόνιο ερεθισμό από τον ήλιο, ορμονικούς παράγοντες, φάρμακα ή φλεγμονή. Σε αρκετές περιπτώσεις επιδεινώνονται το καλοκαίρι και χρειάζονται συστηματική φωτοπροστασία για να μην υποτροπιάζουν.^{[1, 9]}

Η προστασία από τη φωτογήρανση δεν γίνεται μόνο στην παραλία. Γίνεται με καθημερινή χρήση κατάλληλου αντηλιακού όταν υπάρχει έκθεση, με καπέλο, γυαλιά ηλίου, σκιά και αποφυγή της πιο έντονης ακτινοβολίας. Το πρόσωπο και τα χέρια είναι περιοχές που συχνά εκτίθενται όλο τον χρόνο, όχι μόνο στις διακοπές.^[5]

6Πότε χρειάζεται εξέταση βιταμίνης D

Η εξέταση 25-OH βιταμίνης D δεν συνιστάται ως γενικός προληπτικός έλεγχος σε υγιείς ενήλικες χωρίς άλλη ένδειξη. Οι οδηγίες της Endocrine Society (2024) δεν υποστηρίζουν μέτρηση ρουτίνας ούτε μόνο λόγω παχυσαρκίας ή σκουρότερου φωτότυπου. Η απόφαση για μέτρηση εξαρτάται από το αν υπάρχει συγκεκριμένο κλινικό ερώτημα που θα επηρεάσει τη θεραπεία ή την παρακολούθηση.^[4]

Στοχευμένος έλεγχος μπορεί να χρειαστεί σε καταστάσεις όπως υποασβεστιαιμία, υποψία οστεομαλακίας, συγκεκριμένες διαταραχές του μεταβολισμού των οστών, δυσαπορρόφηση και ορισμένα χρόνια νοσήματα ή θεραπευτικά σχήματα. Η οστεοπόρωση ή το ιστορικό καταγμάτων χρειάζονται εξατομικευμένη αξιολόγηση· δεν σημαίνει ότι κάθε ασθενής πρέπει αυτομάτως να μετρά βιταμίνη D σε κάθε επίσκεψη. Ο γιατρός κρίνει αν το αποτέλεσμα θα μεταβάλει την αντιμετώπιση.^{[4, 3]}

Η παρακολούθηση μπορεί να είναι σημαντική σε επιλεγμένους ασθενείς που λαμβάνουν υψηλές θεραπευτικές δόσεις ή έχουν καταστάσεις που αυξάνουν τον κίνδυνο διαταραχών του ασβεστίου. Ωστόσο, η λήψη συνήθων συμπληρωμάτων δεν σημαίνει από μόνη της ότι απαιτούνται επαναλαμβανόμενες μετρήσεις 25-OH βιταμίνης D. Όταν υπάρχει υποψία υπερδοσολογίας, συνεκτιμώνται και το ασβέστιο, η νεφρική λειτουργία και τα συμπτώματα.^{[3, 4]}

Για το πλαίσιο των εξετάσεων βιταμινών μπορείτε να δείτε και τον οδηγό Βιταμίνες & Ιχνοστοιχεία στη Λαμία – πλήρης έλεγχος θρέψης και το άρθρο Εξετάσεις Αίματος για Βιταμίνες – φιλικός οδηγός ασθενών.^[3]

7Ποιοι κινδυνεύουν περισσότερο από έλλειψη

Η έλλειψη βιταμίνης D μπορεί να εμφανιστεί ακόμη και σε χώρες με αρκετή ηλιοφάνεια. Αυτό συμβαίνει γιατί η πραγματική έκθεση στον ήλιο δεν εξαρτάται μόνο από το κλίμα. Εξαρτάται από την εργασία, την καθημερινή ρουτίνα, τα ρούχα, την ηλικία, την εποχή, τη χρήση αντηλιακού, το χρώμα δέρματος, τη διατροφή και την παρουσία νοσημάτων ή φαρμάκων.^[3]

Μεγαλύτερη πιθανότητα χαμηλών επιπέδων μπορεί να έχουν άτομα που περνούν πολλές ώρες σε εσωτερικούς χώρους, ηλικιωμένοι, άτομα με περιορισμένη κινητικότητα, άνθρωποι που καλύπτουν μεγάλο μέρος του σώματος με ρούχα, άτομα με πιο σκούρο φωτότυπο, άνθρωποι με παχυσαρκία, ασθενείς με δυσαπορρόφηση και όσοι λαμβάνουν φάρμακα που επηρεάζουν τον μεταβολισμό της βιταμίνης D.^{[3, 4]}

Επίσης, η έλλειψη μπορεί να έχει σημασία σε ασθενείς με οστεοπενία ή οστεοπόρωση, σε άτομα με ιστορικό πτώσεων ή καταγμάτων, σε ανθρώπους με χρόνια νεφρική νόσο και σε περιπτώσεις όπου η μυϊκή αδυναμία ή οι πόνοι δημιουργούν κλινικό ερώτημα. Η παρουσία ενός παράγοντα κινδύνου δεν αρκεί από μόνη της για εξέταση ρουτίνας. Η μέτρηση γίνεται όταν υπάρχει σαφής κλινική ένδειξη και το αποτέλεσμα μπορεί να καθοδηγήσει την αντιμετώπιση.^[4]

Το καλοκαίρι δεν αποκλείει την έλλειψη. Ένας άνθρωπος μπορεί να ζει σε ηλιόλουστη περιοχή αλλά να εκτίθεται ελάχιστα στον ήλιο ή να αποφεύγει την έκθεση για δερματολογικούς λόγους. Αντίστοιχα, κάποιος μπορεί να εκτίθεται πολύ στον ήλιο αλλά να μη γνωρίζει πραγματικά τα επίπεδά του χωρίς εξέταση.^[3]

8Ποιοι κινδυνεύουν περισσότερο από βλάβες UV

Ο κίνδυνος από την UV ακτινοβολία δεν είναι ίδιος για όλους. Μεγαλύτερη προσοχή χρειάζονται άτομα με ανοιχτόχρωμο δέρμα, φακίδες, κόκκινα ή ξανθά μαλλιά, ιστορικό εύκολου εγκαύματος, πολλά σπίλοι, προσωπικό ή οικογενειακό ιστορικό καρκίνου δέρματος, ανοσοκαταστολή ή χρήση φαρμάκων που αυξάνουν τη φωτοευαισθησία.^[2]

Κίνδυνο έχουν επίσης όσοι εκτίθενται συστηματικά στον ήλιο λόγω εργασίας ή καθημερινότητας. Αγρότες, επαγγελματίες εξωτερικών χώρων, οδηγοί, αθλητές, ναυτικοί και άνθρωποι που περνούν πολλές ώρες σε θάλασσα ή βουνό μπορεί να δέχονται πολύ μεγαλύτερη αθροιστική UV έκθεση από όσο αντιλαμβάνονται.^{[2, 6]}

Τα παιδιά και οι έφηβοι χρειάζονται ιδιαίτερη προστασία, γιατί τα ηλιακά εγκαύματα σε μικρή ηλικία συμβάλλουν στο συνολικό φορτίο UV που δέχεται το δέρμα στη διάρκεια της ζωής. Η προστασία στην παιδική ηλικία είναι επένδυση για το μέλλον του δέρματος.^[2]

Άνθρωποι με μελάσμα, πανάδες, μεταφλεγμονώδη υπερμελάγχρωση ή ευαισθησία σε δυσχρωμίες συχνά βλέπουν επιδείνωση το καλοκαίρι. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η καθημερινή φωτοπροστασία είναι βασικό μέρος της αντιμετώπισης, όχι απλή αισθητική επιλογή.^[1]

9Αντηλιακό και βιταμίνη D: μύθοι και αλήθειες

Ένας συχνός φόβος είναι ότι το αντηλιακό «κόβει τελείως» τη βιταμίνη D. Στην πράξη, το θέμα είναι πιο σύνθετο. Το αντηλιακό μειώνει την UVB που φτάνει στο δέρμα, άρα θεωρητικά μπορεί να μειώσει τη σύνθεση βιταμίνης D. Όμως στην πραγματική ζωή οι άνθρωποι σπάνια εφαρμόζουν αντηλιακό σε τέλεια ποσότητα, σε όλα τα σημεία και με ιδανική επανάληψη. Επίσης, μικρά διαστήματα καθημερινής έκθεσης μπορεί να συμβαίνουν παρά την προστασία.^[5]

Το σημαντικότερο είναι ότι δεν πρέπει να θυσιάζουμε την προστασία του δέρματος για να αυξήσουμε τη βιταμίνη D. Αν υπάρχει πραγματική έλλειψη, μπορεί να εκτιμηθεί με εξέταση και να αντιμετωπιστεί με εξατομικευμένη οδηγία. Αντίθετα, η χρόνια UV βλάβη δεν είναι πάντα αναστρέψιμη και συχνά γίνεται εμφανής μετά από χρόνια.^[5]

Το αντηλιακό πρέπει να είναι ευρέος φάσματος, να εφαρμόζεται σε επαρκή ποσότητα και να ανανεώνεται, ειδικά μετά από ιδρώτα, μπάνιο ή σκούπισμα. Το SPF αφορά κυρίως την προστασία από UVB, ενώ η ένδειξη UVA ή broad spectrum έχει σημασία για πιο ολοκληρωμένη προστασία από τη φωτογήρανση.^{[5, 7]}

Για πολλούς ανθρώπους, η ισορροπία είναι πρακτική: αποφεύγουμε την παρατεταμένη έκθεση στις ώρες έντονης ακτινοβολίας, χρησιμοποιούμε φωτοπροστασία και ελέγχουμε τη βιταμίνη D όταν υπάρχει λόγος. Δεν χρησιμοποιούμε το επιχείρημα της βιταμίνης D για να δικαιολογήσουμε πολύωρη απροστάτευτη ηλιοθεραπεία.^{[2, 5]}

10Φάρμακα και φωτοευαισθησία

Ορισμένα φάρμακα μπορούν να αυξήσουν την ευαισθησία του δέρματος στον ήλιο. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε άνθρωπος που παίρνει ένα τέτοιο φάρμακο θα πάθει αντίδραση, αλλά σημαίνει ότι χρειάζεται περισσότερη προσοχή στην έκθεση, ειδικά το καλοκαίρι ή σε περιόδους έντονης ηλιοφάνειας.^[6]

Φωτοευαισθησία μπορεί να παρατηρηθεί με ορισμένα αντιβιοτικά, αντιφλεγμονώδη, διουρητικά, ρετινοειδή, αντιμυκητιασικά, ψυχιατρικά φάρμακα, καρδιολογικά φάρμακα και τοπικές δερματολογικές θεραπείες. Η λίστα είναι μεγάλη και η σημασία εξαρτάται από το συγκεκριμένο φάρμακο, τη δόση, τη διάρκεια, το δέρμα του ασθενούς και την ένταση της έκθεσης.^[6]

Οι αντιδράσεις μπορεί να μοιάζουν με έντονο έγκαυμα, κοκκίνισμα, κνησμό, εξάνθημα, φουσκάλες ή επιδείνωση δυσχρωμιών. Μπορεί να εμφανιστούν σε περιοχές που εκτέθηκαν στον ήλιο, όπως πρόσωπο, λαιμός, χέρια και πόδια.^[6]

Δεν διακόπτουμε φάρμακα επειδή φοβόμαστε τον ήλιο. Ρωτάμε τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό αν η αγωγή έχει σχετικό κίνδυνο και εφαρμόζουμε αυξημένη φωτοπροστασία. Αν εμφανιστεί έντονη αντίδραση, χρειάζεται ιατρική εκτίμηση.^[6]

11Πρακτικές οδηγίες για ασφαλή έκθεση

Η ασφαλής έκθεση στον ήλιο ξεκινά από την αποφυγή της υπερβολής. Οι ώρες με πιο έντονη ακτινοβολία, ειδικά γύρω από το μεσημέρι, είναι οι πιο επιβαρυντικές. Η σκιά, το καπέλο, τα γυαλιά ηλίου, τα ρούχα με κάλυψη και το αντηλιακό είναι συμπληρωματικά μέτρα, όχι εναλλακτικές επιλογές.^{[2, 8]}

Το αντηλιακό πρέπει να εφαρμόζεται πριν από την έκθεση και να ανανεώνεται. Η ποσότητα έχει σημασία. Πολλοί χρησιμοποιούν πολύ μικρή ποσότητα, με αποτέλεσμα η πραγματική προστασία να είναι μικρότερη από αυτή που αναγράφεται στη συσκευασία. Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζονται μύτη, αυτιά, αυχένας, χείλη, ράχη χεριών και σημεία που ξεχνιούνται εύκολα.^{[5, 7]}

Η ενυδάτωση είναι επίσης σημαντική, ιδίως σε καύσωνα, άσκηση, εργασία σε εξωτερικό χώρο ή παραμονή στην παραλία. Η αφυδάτωση δεν σχετίζεται άμεσα με τη βιταμίνη D, αλλά επηρεάζει τη γενική κατάσταση του οργανισμού και μπορεί να επιβαρύνει ευάλωτα άτομα, όπως ηλικιωμένους, ασθενείς με νεφρική νόσο, διαβήτη ή καρδιαγγειακά προβλήματα.^[2]

Η βιταμίνη D δεν χρειάζεται να προστίθεται αυτόματα σε κάθε εποχικό check-up. Όπου υπάρχει κλινική ένδειξη, μπορεί να εξεταστεί μαζί με ασβέστιο, φωσφόρο, παραθορμόνη σε ειδικές περιπτώσεις ή νεφρική λειτουργία, με βάση το συγκεκριμένο ιατρικό ερώτημα. Για πιο γενικό εποχικό πλαίσιο μπορείτε να δείτε και τον οδηγό Καλοκαιρινό Check-Up: εξετάσεις πριν ή μετά τις διακοπές.^[4]

12Τι να θυμάστε

Ο ήλιος έχει διπλή σημασία για την υγεία. Από τη μία συμβάλλει στη σύνθεση βιταμίνης D. Από την άλλη, η υπερβολική UV έκθεση προκαλεί ηλιακά εγκαύματα, φωτογήρανση, δυσχρωμίες και δερματικές βλάβες. Η ισορροπία είναι σημαντικότερη από την υπερβολή.^{[2, 3]}

Το μαύρισμα δεν είναι απόδειξη υγείας. Είναι αντίδραση του δέρματος στην UV ακτινοβολία. Η πολύωρη ηλιοθεραπεία δεν είναι ασφαλής μέθοδος αύξησης βιταμίνης D, ειδικά όταν υπάρχει δυνατότητα εργαστηριακού ελέγχου και πιο ελεγχόμενης αντιμετώπισης της έλλειψης.^[1]

Η εξέταση 25-OH βιταμίνης D έχει θέση όταν υπάρχουν συγκεκριμένες ιατρικές ενδείξεις, όπως πιθανή διαταραχή του μεταβολισμού των οστών, υποασβεστιαιμία ή ορισμένα νοσήματα που επηρεάζουν την απορρόφηση. Δεν συνιστάται ως εξέταση ρουτίνας για όλους. Το αποτέλεσμα πρέπει να ερμηνεύεται μαζί με το ιστορικό και όχι απομονωμένα.^[4]

Το αντηλιακό, η σκιά, το καπέλο, τα γυαλιά και η αποφυγή της έντονης ακτινοβολίας προστατεύουν το δέρμα. Αν υπάρχει πραγματική έλλειψη βιταμίνης D, η λύση δεν είναι να καταργήσουμε την προστασία, αλλά να μετρήσουμε σωστά, να αξιολογήσουμε το αποτέλεσμα και να ακολουθήσουμε εξατομικευμένη οδηγία.^{[5, 8]}